Biografie

Als je luistert naar Meditation (2005) van Annelies Van Parys, zou je zweren dat je in de openingsmaten een verre klok hoort slaan, die galmt, verstopt achter houtblazers en hoorns. In dit werk gebruikt ze voor het eerst technieken uit het spectralisme om de klank binnenstebuiten te keren. Ze leert deze stroming kennen tijdens haar studies aan het Koninklijk Conservatorium Gent, van haar leermeester Luc Brewaeys. Andere belangrijke inspiratiebronnen vormen componisten die ze later tijdens masterclasses ontmoet: Jonathan Harvey, Thierry Demey, Luca Francesconi, Judith Weir…


“…the perception is of a work that extraordinarily pervades all the senses, where you have the impression that, tonally, the ground is pulled from under your feet…" Drifting Sand (Ensemble Recherche, Freiburg) - Alexander Dick, Badische Zeitung, 22 October 2012

Van Parys

Bij Van Parys is niet zozeer de exploratie van de klank 'an sich' belangrijk, hoewel die natuurlijk een rol speelt, maar veeleer de sensatie die haar klanken teweeg brengen. Daarin schuilt een wezenlijk verschil, een verschuiving van object naar subject. In het laatste geval staat immers de gewaarwording centraal. Haar partituren zijn het gevolg van een empirisch proces, want in beginsel gebaseerd op nauwgezette observaties van akoestische fenomenen. En dan zijn er de bijna wiskundige constructies, de strenge structuren waarin alle aspecten (van grote vorm tot het kleinste detail) beantwoorden aan dezelfde verhoudingen. Ze zoekt steeds naar een eenheid van micro- en macrostructuur, waarbij ze de traditionele vormen niet schuwt. 

(vrij naar Joep Christenhusz)

Symfonieën

In zekere zin zijn Van Parys' twee symfonieën het klinkende verslag van deze compositorische zoektocht. Haar eerste symfonie Carillon (2006), wordt gecreëerd door DeFilharmonie met Sian Edwards en is gebaseerd op de toonspectra van het Gentse Belfort. De tweede symfonie Les ponts (2008) knoopt meer aan met de traditionele symfonische vorm en krijgt zijn première door Symfonieorkest Vlaanderen met Otto Tausk. In 2012 opent deze symfonie de World Music Days in Brussel met Brussels Philharmonic. 

Nationaal & Internationaal

In 2006 was Van Parys al een eerste keer te gast op de World Music Days met haar kamermuziekwerk Phrases V (2001), dat enkele jaren tevoren de prijs Flandres-Quebec wegkaapte. Haar kamermuziekwerken zijn geliefd bij heel wat musici. Zo spelen de meeste Belgische ensembles regelmatig werk van haar hand, maar ook buitenlandse topensembles kunnen haar muziek smaken. Het New York New Music Ensemble creëert Fragrances (2008) in Leuven en brengt het vervolgens ook enkele malen in NY, Ensemble Recherche creëert Drifting Sand (2011) eveneens in Leuven en plaatst het sindsdien regelmatig op programma, zo ook met ensembles als Asko Schoenberg en VocaalLAB Nederland.

“…Van Parys is new to me: audio samples on her website suggest that she's a remarkable talent....“ The New York New Music Ensemble, Fragrances, Alex Ross - The Rest is Noise, May 2012

Componeren voor stem

Naast kamermuziek en orkestwerken toont Van Parys een bijzondere aanleg voor het componeren voor stem. Dit uit zich in de stemsolo Poïèma (2006). Els Mondelaers voert deze solo met succes uit in Amsterdam, Rome, Antwerpen en in 2014 in Potsdam op de Musikfestspiele Potsdam Sanssouci. Ook Ruhe, in opdracht van Collegium Vocale Gent wordt als deel van de gelijknamige voorstelling meer dan honderd keer wereldwijd uitgevoerd. Joyce McMillan in de Scotsman: ‘…until the end, when Schubert's rhythms give way to a magnificently deconstructed, questioning coda by modern Flemish composer Annelies Van Parys.’

Sussurri dell'Ombra, 2012
For winds

Muziek theatrale werken

Ruhe (2007) is de eerste aanzet tot muziek theatrale werken. Eens de interesse gewekt zal ze er zich steeds meer op gaan focussen. Getuige daarvan zijn An Index of Memories (2009), Parcours (2011) en in het bijzonder An Oresteia (2010). Hier schrijft ze een aanvulling op het monolithische muziektheaterwerk van Iannis Xenakis. Het stuk betekent een flinke stap buiten Van Parys' comfortzone, al is het maar omdat “haar muzikale idioom zich tot dat van Xenakis verhoudt als een fijngeslepen briljant tot een brok ruw graniet” (Joep Christenhusz in Muziek van Nu). 

In een proloog, een epiloog en twee muziektheatrale monologen gaat ze op zoek naar het persoonlijke, naar het menselijke. Deze voorstelling is in 2010 genomineerd voor de Ovaties (beste voorstelling van het jaar) in Nederland. Asko|Schoenberg en VocaalLAB Nederland brengen met veel bijval het werk als een zelfstandig concertstuk tijdens het openingsconcert van het Gaudeamusfestival 2013.

“At the end, Schubert gives way to a new composition by Annelies van Parys and an astonishingly simple but effective piece of cinematography. Rarely do artforms come together so eloquently.” Ruhe - Keith Bruce, Herald Tribune, 22 August 2010

In 2012 wordt van Parys door Muziektheater Transparant gevraagd om een ingekorte versie van Pelléas en Mélisande van Debussy te arrangeren voor het ensemble Oxalys. Dat is meteen een schot in de roos. Het arrangement wordt ook internationaal opgemerkt. In 2015 gebruikte de English Touring Opera haar arrangement voor hun UK productie. Voor het Klara Festival van 2016 schrijft ze een introductie en slot bij de Johannespassie van Bach die er gebracht wordt door B’Rock in een scenische versie. De productie met beelden van Myrjam Devriendt en een staging van Pierre Audi is een groot succes. 

"Haar arrangement, met een glansrijke rol voor het harmonium, is een wonder." Pelléas et Mélisande - Tom Janssens, De Standaard

Recent werk

Van Parys schreef voor Muziektheater Transparant en in coproductie met een hele reeks partners (o.m. Vlaamse Opera, De Singel, Operadagen Rotterdam, Deutsche Oper Berlin, Asko|Schoenberg en Bergen Nasjonale Opera), een avondvullende opera. De première van Private View’ op het Opera XXI Festival 2015 in De Vlaamse Opera met de Neue Vocalsolisten Stuttgart in de hoofdrol, begeleid door het Asko- Schoenberg Ensemble o.l.v. Etienne Siebens, was een succes. Het libretto is van de Schotse T.S. Elliot Prize winnares Jen Had eld, gebaseerd op een scenario van Gaea Schoeters, de scene is voor rekening van het Nederlands videocollectief 33 1/3 en de Ier Tom Creed tekende voor de regie.

Naast dit project, creëerde ze samen met Anneleen De Causmaecker de Klankinstallatie / Performance ‘Field Recordings’ die in 2015 in het Concertgebouw Brugge in première ging en hernomen werd op de Operdagen Rotterdam in 2016. Onlangs bracht het vermaarde Diotima haar eerste strijkkwartet onder grote bijval in première.

Momenteel werkt Annelies aan een muziektheaterstuk met een tekst van Gaea Schoeters over minder evidente actuele thema’s als vluchtelingen en trans- gender. ‘Het Kanaal’ gaat in première op Operadagen Rotterdam 2017 in een regie van Het Geluid Maastricht. Daarnaast werkt ze ook aan een liedcyclus die een antwoord formuleert op Janacek’s ‘Dagboek van een Verdwenene’, dat in de tijdens het Klara Festival 2017 in het Kaaitheater in première gaat in een regie van Ivo Van Hove.

Het verplichte werk van de Koningin Elisabethwedstrijd Halve Finale Cello 2017 is van de hand van Annelies Van Parys: Chacun(e) sa Chaconne. Wereld- première op de eerste namiddagsessie van de halve finale, maandag 15 mei om 15:00 in Flagey/Studio 4, Brussel.

“De muziek onder dit alles voelt als een overweldigende encyclopedie van kleuren die je meeneemt in een maalstroom van glijdende tonen, verontrustend geritsel, tedere interpunctie en bonkende hysterie... Onder al die kleuren voel je een mooi doordachte structuur die zijn geheimen niet meteen prijs geeft: eigenlijk wil je dit nòg eens horen. Misschien wel met de ogen toe … “ Private View - Annemarie Peeters, De Standaard, 16 mei 2015

Erkenningen & Awards

Annelies Van Parys is al vele malen bekroond voor haar werken. Zo kreeg ze de prijzen Flandres-Québec, Jeugd en Muziek en Gebroeders Darche. Ze kreeg in 2015 de prestigieuze Rolf Liebermann Fedora Prize for Opera voor haar opera Private View. die ook de prijs voor beste productie wegkaapte op het Armel Opera Festival in Budapest (HU) en de Music Theatre Now Prize (Berlin). 

Sinds 2008 is Van Parys verbonden aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel waar ze de vakken orkestratie, vormanalyse en compositie doceert. Ze is ook ereambassadeur van het Koninklijk Conservatorium van Gent.